Lahat ng taong niloko, iniwan, pinaasa, pinagpalit, pinabayaan, naging martyr at nagbulag-bulagan.. kapag ‘yan ay natuto, masasabi kong sila na ang mga pinakamatalinong tao na hinding-hindi mo na mababalikan :)

I have scars and cuts all over my legs. It’s really stressful for me that many people are staring at me because I don’t have flawless skin.

Patawad sa lahat ng nagawa kong kasalanan. Sinadya ko man ito o hindi. Alam kong paulit-ulit na akong nagso-sorry, at paulit-ulit ko pa ring ginagawa. Pero, sana wag kang magsasawa intindihin ako.

Unti-unti, gusto kong ilapit ang sarili ko sa’yo. Gusto ko, pagkagising ko ikaw agad ang maiisip ko. Sa tuwing masaya ako dahil may maganda nangyari, ikaw agad ang pasasalamatan ko. Sa tuwing naguguluhan ako, ikaw agad ang hingan ko ng payo. Sa tuwing nalulungkot ako, gusto kong maramdaman na yakap yakap mo ako.

Alam kong mali itong ginagawa ko. Imbes na magdasal ako, sinusulat ko dito sa Tumblr ang gusto kong sabihin sa’yo. Pero, ibalato mo na lang sa akin to.. dito ko na lang palagi sasabihin lahat ng gusto kong sabihin sa’yo, ha?

Ano man ang kapalarang ibigay mo saken, maluwag kong tatanggapin. Pero, magsisikap pa din ako. Gusto ko, bago kita makaharap.. may maganda akong iuulat sa’yo. Alam kong natutuwa ka, sana maging mas malapit pa tayo. Gusto kong makilala pa ang nagbigay ng buhay na ito saken :)

Okay lang na umiyak ka kapag hindi mo na kaya ang sitwasyon. Mahirap naman kasi kung didibdibin mo lang, baka lalong dumagdag sa problema mo. Pero, dapat pagkaiyak mo.. TAMA na. Huwag ka nang magmukmok, kasi pahihirapan mo lang ang sarili mo lalo eh. Punasan mo yang mga luha mo, ayusi mo yang damit mo, magsulklay ka ng buhok at ngumiti. Patuloy ang buhay :)

Sa tuwing nagtatampo ako, hindi ko mapigilang umiyak.. tinitiis kong hindi ka replayan sa mga text mo kahit kating-kati nako, madalas pa nga.. may nasasabi akong hindi maganda sa’yo.

Sa tuwing ikaw naman ang nagtatampo, hindi ko maiwasang hindi mabatrip, sira kaagad ang mood ko. Naiiyak din ako, lalo na kapag ang cold mo saken o hindi mo ako pinapansin. Madalas, iniisip ko pa ngang hindi mo na ako mahal eh, na nagsawa ka na, na may nahanap ka ng iba.

Pero, kailangan lang pala nating palamigin ang sitwasyon, huwag magsasalita ng masasakit, kundi magbigay ng konting tine at space. Tapos, kapag kalmado nang parehas, magso-sorry sa isa’t isa at kalimutan na amg pride.

Yun lang pala ang kailangan para hindi magkainitan, para hindi na lumaki ang away.

Ilang beses man tayong mag-away o magkatampuhan, hinding-hindi mababawasan pagmamahal ko sa’yo.

Kapag nagmahal ka, dapat alam ko kung ano ang pinapasok mo. Dapat alam mo na kapag nagmahal ka, hindi lang puro saya, kilig at lambingan.. Dapat maintindihan mo na ang tunay na pagmamahal ay hindi katulad sa mga fairytales na may “instant happy ending.”  dahil mas madalas pa nga, may mga tampuhan, sumbatan at hindi pagkakaintindihan. Kaya, hindi ka dapat sumuko sa mga panahong down kayo, dahil kung tunay kang nagmamahal.. titiisin mo lahat ng hirap, kakayanin mo lahat ng pagsubok, ipaglaban mo hangga’t alam mong mahal niyo ang isa’t isa, ipaglaban mo hangga’t alam mong nandyan siya sa tabi mo at hindi ka bibitawan. Makakaya niyong dalawa ang lahat, basta tunay kayong nagmamahal :)

I’m only 15, graduating HS student, eldest child. I know I’m still young, marami pa dapat akong matutunan, ako rin ang inaasahan ng parents ko when it comes to responsibilities kaya sinasabi nila na, “Love life” must not be your priority.

Pero, hindi naman kasi maiiwasang may magustuhan kang tao eh, diba? Kaya napakahirap i-keep yung promise na iyon sa kanila dahil we don’t know what future can bring.

I know I’m mature beyond my age. I know how to hadle relationship, I will try my best to balance my studies, my relationship to my family, friends and to him. I know my limitations, kaya sana.. sana talaga maintindihan nila kung sasabihin kong may boyfriend ako.

Ayoko namang maglihim talaga sa kanila eh. Hindi ko lang sinasabi sa kanila dahil takot akong paghiwalayin kami. Ayokong madisappoint sila, kaya nililihin ko muna.

Hay, when will be the time na masasabi ko sa kanila ito? Para naman hindi na namin nilihim. Para naman nakalapunta si Ryan sa bahay. Para naman nakakasama siya kung may gatherings ang pamilya namin. Para less worries. Para masaya lang.

Lord, help me.